۰
گام به گام با کاروان کربلا؛

ملاقات ابن سعد با امام حسین(ع) در کربلا

قم نیوز: عمربن سعد در روز هشتم محرم الحرام با امام حسین(ع) ملاقات کرد زیرا امام به هیچ وجه راضی به وقوع نبرد و خونریزی میان مسلمانان نبودند.
ملاقات ابن سعد با امام حسین(ع) در کربلا
ملاقات ابن سعد با امام حسین(ع) در کربلا
به گزارش قم نیوز در بحار الانوار ذکر شده که امام حسین(ع) در روز هشتم محرم سال ۶۱ مردی از یاران خود به نام عمرو بن قرظه را نزد ابن سعد فرستاد و از او خواست تا شب هنگام در فاصله دو سپاه با هم ملاقاتی داشته باشند.

شب هنگام امام حسین(ع) با ۲۰ نفر و عمر بن سعد با ۲۰ نفر در محل موعود حاضر شدند. امام حسین(ع) به همراهان خود دستور داد تا برگردند و فقط برادر خود عباس(ع) و فرزندش علی اکبر(ع) را نزد خود نگاه داشت. عمر بن سعد نیز فرزندش حفص و غلامش را نگه داشت و بقیه را مرخص کرد.

در این ملاقات عمر بن سعد هر بار در برابر سئوال امام حسین(ع) که فرمود: «آیا می‌خواهی با من مقاتله کنی؟» عذری آورد. یک بار گفت: می‌ترسم خانه‌ام را خراب کنند! امام حسین(ع) فرمود: «من خانه‌ات را می‌سازم». ابن سعد گفت: می‌ترسم اموال و املاکم را بگیرند! فرمود: «من بهتر از آن را به تو خواهم داد، از اموالی که در حجاز دارم». عمر بن سعد گفت: من در کوفه بر جان افراد خانواده‌ام از خشم ابن زیاد بیمناکم و می‌ترسم آن‌ها را از دم شمشیر بگذراند.

حضرت هنگامی که مشاهده کرد عمر بن سعد از تصمیم خود باز نمی‌گردد، از جای برخاست در حالی که می‌فرمود: «تو را چه می‌شود؟ خداوند جانت را در بسترت بگیرد و تو را در قیامت نیامرزد».

در کتاب ارشاد شیخ مفید بیان شده است که پس از این ماجرا، عمر بن سعد نامه‌ای به عبیداللّه نوشت و ضمن آن پیشنهاد کرد که حسین(ع) را رها کنند؛ چرا که خودش گفته است که یا به حجاز برمی‌گردم یا به مملکت دیگری می‌روم. عبیداللّه در حضور یاران خود نامه ابن سعد را خواند، شمر بن ذی الجوشن سخت برآشفت و نگذاشت عبیداللّه با پیشنهاد عمر بن سعد موافقت کند.

تشنگی اصحاب امام حسین(ع) و کارشکنی عبیدالله بن زیاد در رفع تشنگی آنان

خوارزمی در مقتل الحسین و خیابانی در وقایع الایام نوشته‌اند که در روز هشتم محرم امام حسین(ع) و اصحابش از تشنگی سخت آزرده خاطر شده بودند؛ بنابراین امام حسین(ع) کلنگی برداشتند و در پشت خیمه‌ها به فاصله نوزده گام به طرف قبله، زمین را کندند، آبی گوارا بیرون آمد و همه نوشیدند و مشک‌ها را پر کردند، سپس آن آب ناپدید شد و دیگر نشانی از آن دیده نشد.

هنگامی که خبر این ماجرا به عبیداللّه بن زیاد رسید، پیکی نزد عمر بن سعد فرستاد که: به من خبر رسیده است که حسین چاه می‌کند و آب بدست می‌آورد. به محض اینکه این نامه به تو رسید، بیش از پیش مراقبت کن که دست آن‌ها به آب نرسد و کار را بر حسین(ع) و یارانش سخت بگیر. عمر بن سعد دستور وی را عمل نمود.

گفتگو عمربن سعد با یکی از یاران امام حسین(ع)

در کشف الغمه آمده است که در این روز «یزید بن حصین همدانی» از امام حسین(ع) اجازه گرفت تا با عمر بن سعد گفتگو کند. حضرت اجازه داد و او بدون آنکه سلام کند بر عمر بن سعد وارد شد؛ عمر بن سعد گفت: ای مرد همدانی! چه چیز تو را از سلام کردن به من بازداشته است؟ مگر من مسلمان نیستم؟ گفت: اگر تو خود را مسلمان می‌پنداری پس چرا بر عترت پیامبر(ص) شوریده و تصمیم به کشتن آنها گرفته‌ای و آب فرات را که حتی حیوانات این وادی از آن می‌نوشند از آنان مضایقه می‌کنی؟

عمر بن سعد سر به زیر انداخت و گفت: ای همدانی! من می‌دانم که آزار دادن به این خاندان حرام است، من در لحظات حساسی قرار گرفته‌ام و نمی‌دانم باید چه کنم؛ آیا حکومت ری را رها کنم، حکومتی که در اشتیاقش می‌سوزم؟ یا دستانم به خون حسین آلوده گردد، در حالی که می‌دانم کیفر این کار، آتش است؟ ای مرد همدانی! حکومت ری به منزله نور چشمان من است و من در خود نمی‌بینم که بتوانم از آن گذشت کنم.

یزید بن حصین همدانی بازگشت و ماجرا را به عرض امام حسین(ع) رساند و گفت: عمر بن سعد حاضر شده است شما را در برابر حکومت ری به قتل برساند.


انتهای پیام/ 138
سه شنبه ۲۷ شهريور ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۵۳
کد مطلب: 69285
مرجع : خبرگزاری مهر
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما *